Waltzing Matilda

Dit Australisch volksliedje werd in onze contreien bekend door Tom Waits’ herwerking in Tom Traubert’s Blues. Waltzing Matilda verwijst naar te voet op stap of op reis gaan. De Matilda is de rugzak die zacht heen en weer wiegt bij het stappen. Omdat wij dit jaar eens iets anders wilden dan ons vertrouwde stalen ros besloten we in Ierland te gaan walsen.

Ons oog viel op de Beara Way, een wandeltocht op het Beara schiereiland in het zuidwesten van Ierland. De wandeltocht is ongeveer 200km lang, slingert door een adembenemende landschap, langs kleurrijke dorpjes. Een magische wereld van ruige bergen en verborgen meren, omringd door een pittoreske, rotsachtige zeekust. Dixit Hillwalktours, een Ierse touroperator die niet alleen de accommodaties boekte maar ook het bagagetransport regelde. Al wat wij moeten doen, is stappen, eten en slapen. Goed geregeld, vinden we zelf.

Jawel, ook wij worden een jaartje ouder. Deze keer dus geen tent en 4 tassen nauwkeurig afgewogen bagage. Bij dit laatste voelden we ons al kinderen in een snoepwinkel: kunnen wij echt al wat we willen meenemen? Moeten we het aantal onderbroeken niet tellen? Moeten we niets schrappen? Het resultaat was een figuurlijk overvolle buik, in dit geval een bagage-overload. Onze valiezen zaten propvol kleren om uiteindelijk elke dag hetzelfde te dragen. Lesje geleerd.

In de uitgebreide documentatie worden richttijden gegeven rond de dagetappes. 8u voor 20 kilometer vonden wij verrassend laag maar dit bleek toch meestal verrassend correct te zijn. De stapsnelheid (of traagheid) heeft niet enkel te maken met klimmen en dalen (tijdens het wandelen krijg je geen kilometers cadeau) maar ook met het ‘boggy terrain’. We wisten vooraf niet goed wat we daarvan moesten maken. Nu wel. In Ierland wordt een stuk weide een pad als er 2 schapen langsgelopen zijn. Dit in combinatie met een eerder vochtig klimaat zorgt ervoor dat we bij de meeste stappen iets dieper zakken dan onze benen lang zijn. De Ieren waren wel zo sympathiek om een waarschuwing (‘Slippery when wet’) te plaatsen als we echt moesten opletten. De Beara Way stappen was duidelijk geen walk in the park, maar eerder het perfecte oefenterrein voor heiligen die ooit over water willen kunnen lopen.

Naar Ierland gaan zonder het over het weer te hebben, is moeilijk. Een Ierse spreuk zegt: If you can see the mountains, it’s going to rain. If you can’t see the mountains, it’s raining. We kunnen stellen dat we ondertussen goed weten wat Sabine bedoelt met een Atlantische depressie. Nu goed, we zijn slechts 13 van de 14 dagen natgeregend. Gelukkig zijn we nog steeds geen bruistabletten. Vaak ging het enkel om een buitje en het bleef ook warm waardoor natte kleren snel opdrogen. Op de laatste wandeldag was er warempel een strakblauwe lucht.

De omgeving bleef sowieso ook in grijs weder overeind. Ierland wordt niet voor niets the emerald isle genoemd. Het oneindig aantal schakeringen in groentinten bleef ons verbazen. Daarnaast maakt het landschap ook een bijzonder ruwe, desolate en ongerepte indruk.

Behalve een wandelparadijs is de Beara Way ook een schapenparadijs. De Beara Way loopt over privégrond en boeren geven je de toestemming om hun land te doorkruisen. Concreet moet je daarvoor wel vaak de typisch groene laddertjes op en af of stiles in het wandeljargon. In het landschap staan overal schapen gepositioneerd. Er zijn ongeveer evenveel schapen als mensen in Ierland. Ons aanvoelen is dat we meer schapen dan mensen hebben gezien (maar we kunnen dit niet statistisch onderbouwen). Als je het ons vraagt, is er hier zeker potentieel voor een herintroductie van de wolf.

Afsluiten deden we in Cork, na Dublin één van de grotere steden van Ierland. Dit bleek het type stad te zijn waar wij graag vertoeven: niet te groot, niet te blits, lekker eten en drinken, … Er valt veel te zien en te beleven, van een oude gevangenis tot een overdekte markt, genre de Boqueria in Barcelona. Het is duidelijk dat wij bijzonder genoten hebben van Ierland en de vriendelijke Ieren. Ook de herontdekking van het stappen werd als bijzonder aangenaam ervaren. Het concept wandelvakantie met bagagetransport is dus absoluut voor herhaling vatbaar.

Met dank aan Anton voor de eerste alinea.