{"id":5307,"date":"2016-08-16T10:01:18","date_gmt":"2016-08-16T10:01:18","guid":{"rendered":"http:\/\/movingaround.be\/?p=5307"},"modified":"2025-01-27T20:43:48","modified_gmt":"2025-01-27T19:43:48","slug":"safari-njema","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.movingaround.be\/?p=5307","title":{"rendered":"Safari Njema *"},"content":{"rendered":"

[vc_row][vc_column][vc_column_text]
\nToegegeven, een land in het reisschema opnemen waar de avond voordien een poging tot staatsgreep heeft plaatsgevonden (we vlogen op 16 juli via Istanbul naar Dar Es Salaam) is verre van ideaal.<\/p>\n

Tijdens de turbulente vlucht naar Istanbul zorgde een paniekerige steward in opleiding daarenboven voor wat extra spanning. Door tijdens een fel onweer met een trillende stem om \u201cmedical assistance\u201d te roepen dachten we even dat onze trip al voorbij was vooraleer deze goed was begonnen. Uiteindelijk landden we toch in \u00e9\u00e9n stuk op Turkse bodem en konden we beginnen \u201cqueuen\u201d om onze gemiste aansluitende vlucht naar Dar om te boeken. Om een langer verhaal kort te maken: 72 uur na het vertrek stonden we fris en monter in Dar, klaar om Tanzania fiets- en safarigewijs te verkennen.<\/p>\n

Vanuit Dar fietsten wij naar het zuidwesten van Tanzania. Veel sluipwegen hadden we tijdens onze voorbereiding niet gevonden, de plaatselijke E40 leek de enige optie in de richting die we uitwilden. Gelukkig hadden de Chinezen tijdens de aanleg van de weg (meestal) voor een pechstrook gezorgd.
\nWe passeerden om de 15 kilometer een kleine dorpje en op een dagafstand fietsen lag telkens een iets grotere variant waar we (de ene keer al vlotter dan de andere) een geschikte overnachtingsplaats konden vinden. Het leven speelt er zich af naast (en op) de hoofdweg. Elk dorp was voorzien van meerdere kleurrijke fruit- en groentenstalletjes. Vaak was het echter zo dat het assortiment in het hele dorp beperkt was tot \u00e9\u00e9n enkele soort. Zo had je een sinaasappeldorp, een aardappeldorp, een ajuinendorp, een tomatendorp,… Andere winkels zijn dan weer heel mobiel<\/a>.<\/p>\n

Safari per fiets<\/strong>
\nOnze weg liep dwars door Mikumi National Park. Aan de ingang van het park konden we de actuele wildprijs<\/a> zien. De chauffeurs werden aangemaand om pole pole** te rijden. Ons leek het eerder verstandig om die 60 kilometer goed door te fietsen, kwestie van de kans op een close encounter te beperken. Achteraf kregen we van verschillende locals te horen dat fietsen door een nationaal park misschien toch niet zo slim was.<\/p>\n

Ruaha NP \u2013 Allemaal beestjes<\/strong>
\nIn Iringa werden de fietsen geparkeerd en ingeruild voor een Landrover Defender, compleet met gids\/chauffeur\/mecanicien. We hadden een driedaagse safari geboekt in Ruaha National Park. Meer over onze safari lees je in deze post<\/a>.<\/p>\n

Kamikaze-gewijs richting Mbeya<\/strong>
\nNa het safari-uitje vervolgden we ons traject naar Mbeya. Waar de Tanzaniaanse medemens meestal een relaxte en vrolijke indruk maakt \u2013 zo kregen we ontzettend veel een duim omhoog te zien \u2013 wordt zijn gedrag hyperkinetisch achter het stuur van een gemotoriseerd voertuig. Plots waant hij zich testpiloot op het circuit van Francorchamps terwijl hij in werkelijkheid nog steeds die gammele, lichtjes scheef op de carrosserie gemonteerde bus bestuurt. Een sterk geloof in hogere machten<\/a> doet toch vermoeden dat ze er zelf ook niet helemaal gerust in zijn.<\/p>\n

Ziekenboeg in Mbeya<\/strong>
\nBij aankomst in Mbeya boekten we een weekje all-inclusive in het Mbeya Hotel. Neen, dit was geen vrijwillige wijziging van onze favoriete vakantieformule. Een nierontsteking verwees Wim vrij resoluut naar de lappenmand.<\/p>\n

Op safari was ons verteld dat de traditionele geneeskunde hier olifantenmest gebruikt bij hoge koorts. Olifanten hebben een slechte spijsvertering. Slechts 40% van wat ze eten, wordt ook werkelijk verteerd. Olifanten eten daarom de hele dag door en eten bladeren van de toppen van bomen, maar ook van struiken laag bij de grond. Hun uitwerpselen bevatten dus een mix van kruiden en groen en zijn daarom bijzonder geneeskrachtig. Als een baby ziek is, wordt hij in een doek gewikkeld en bij brandende olifantenmest gelegd. De kruidige dampen hebben een geneeskrachtige werking.<\/p>\n

Er was echter niet voldoende mest voorhanden voor iemand van twee meter, dus vertrouwden we Wims medische toestand liever toe aan de deskundige en uitstekende handen van dokter Petra Clowes (waarvoor dank).<\/p>\n

Na het medische oponthoud was Wim te transparant geworden om op fietsvlak nog veel te kunnen betekenen. Het vervolg van de fietstocht richting Malawi moest helaas van de planning worden geschrapt, er werd een alternatief programma uitgewerkt.<\/p>\n

TAZARA \u2013 De trein is altijd een beetje reizen<\/strong>
\nOm terug in Dar te geraken wilden we de TAZARA nemen. De TAZARA (afkorting voor Tanzania-Zambia Railway) is een spoorlijn tussen Kapiri Mposhi in Zambia en Dar es Salaam. De spoorlijn werd aangelegd door China en geopend in 1976. Doordat er sinds toen weinig veranderd is, was dit voor ons een fantastische \u2018retro-vintage ervaring\u2019.
\nWe moesten ruim op tijd aanwezig zijn om de fietsen toe te vertrouwen aan de cargo-afdeling<\/a>. Daardoor zagen we het station heel langzaam vollopen: gelegenheidswinkeltjes stallen hun waren uit, de bagage wordt netjes in rijen geplaatst, kinderen proberen een praatje met ons te maken.<\/p>\n

De trein neemt een volledig ander traject dan de hoofdweg en we genoten van een compleet ander landschap: weg savanne, in de plaats daarvan kregen we tropisch regenwoud. De trein rijdt ook door het Selous Game Reserve waardoor dit een train game drive werd met buffels, nijlpaarden, giraffen en impala\u2019s langs de sporen.
\nTussen Mbeya en Dar stopt de trein zo\u2019n veertig keer. Bij elke stop komt het hele platform tot leven. In een mum van tijd worden hele trossen bananen, zakken rijst en andere handelswaar op en van de trein geladen. De handel op en over het spoor floreert hier duidelijk. De afgelegen dorpen gaven ons een minder troosteloze aanblik dan de vele dorpjes langs de hoofdweg waar we door fietsten.<\/p>\n

Hakuna Matata<\/strong>
\nOnze reis sloten we af op het tropische eiland Zanzibar. Vanuit Stone Town fietsten we naar de oostkant van het eiland. In Matemwe waren we gelogeerd in bungalows aan het rand van het dorp. Er stond een dagje snorkelen op het programma. Voor de rest was de locals gadeslaan een interessante activiteit. De mannen waren de hele dag in de weer met het onderhoud van de dhows. Dhows zijn traditionele Arabische schepen gemaakt uit mangohout. Het werktuig van de lokale timmerlui komt niet van Bosch of Black & Dekker maar is traditioneel zelfgemaakt gereedschap.<\/p>\n

Op het eerste zicht boden de spelende kinderen op het strand aan een turquoise oceaan een idyllische aanblik, maar de levensomstandigheden zijn er zeer armtierig (geen elektriciteit, stromend water of sanitair om maar iets te noemen). Dit staat in sterk contrast met de vele luxeresorts die de kust (ont)sieren. \u2018Hakuna matata\u2019 – Swahili voor \u201cgeen zorgen\u201d – is een uitdrukking die we veel zagen\/hoorden op Zanzibar. We weten het zo niet, volgens ons hebben de locals wel degelijk zorgen en het luxetoerisme zal deze zeker niet oplossen.<\/p>\n

Voil\u00e0, er valt nog veel meer te vertellen over ons Afrikaans uitje, maar dan wordt dit verslag wel echt te lang.<\/p>\n

* Swahili voor \u2018Een goede reis!\u2019
\n** Swahili voor \u2018langzaam\u2019<\/p>\n

[\/vc_column_text]

<\/div>